Het komt.
Wakker worden jongens.
De baby komt, de baby komt.
Ik krijg een baby. - Koekoek, koekoek.
Of een varkentje, als het een meisje is.
Een baby... Ik kom er aan Ellie.
We hebben hem.
Ellie, waar ben je?
Waar ben ik?
Ik zei toch dat hij alleen maar schopte.
Ok, dus...
Je liet pappie echt schrikken.
Pappie deed een beetje stom.
Pappie viel van een klif en viel boem, boem, boem naar beneden.
Stomme pappie hè?
Sorry mensen, vals alarm.
Het was maar een schopje.
Weet je wie ik zou willen schoppen? - Het is al het derde vals alarm deze week.
De show is voorbij. Ophouden nu.
Ik zie dat er nog iemand is met iets in de wachtkamer.
Oh, ik ben niet zwanger.
Jammer, je zou een geweldige moeder zijn.
Ik weet dat je opgewonden bent. Ik ook maar...
je laat je teveel meeslepen.
Goh, ik begin op Diego te lijken.
Wacht eens even, waar is Diego?
Ik heb vuur in de hoeven, jochie. Vuur.
Moet je zien. Klikkedieklik.
Eet mijn stof, guppie.
Nu? Mag ik al kijken?
Rustig aan. Maak de bay niet gek. - Met de baby is niets aan de hand...
het is die idiote vader waar ik over in zit.
Niet gluren.
Zie hier. Speeltuin voor de kleine.
Fantastisch.
Manny. - Ik heb alles zelf gemaakt.
Onze familie.
Waarom ben ik daar niet? - Je mag in onze speeltuin.
Je past er precies bij.
Het is natuurlijk nog niet af. Een paar kleine dingetjes hier en daar.
Ik geloof mijn ogen niet. Het is bijna een kindveilige natuur.
Kindveilige natuur? Doe gewoon, wat een onzin.
Hier zal onze baby opgroeien.
Dat kun je niet veranderen. - Natuurlijk niet.
Ik ben het grootste gevaarte op aarde.
Al goed, grote papa.
Ik ben benieuwd hoe je met een teenager om gaat straks.
Kom, Sid en nergens aankomen.
Dit is een plek voor kinderen. Ben jij soms een kind?
Geef maar geen antwoord.
Daar ben je eindelijk, Diego. Je hebt de grote verassing gemist.
Oké, daar kijk ik later wel naar.
Doei.
Ik denk dat er Diego iets dwars zit.
Ik weet zeker dat alles in orde is.
Je moet met hem praten.
Kerels praten niet met elkaar over kerel-problemen, we...
slaan elkaar gewoon op de schouder.
Belachelijk. - Voor een meisje.
Voor een kerel is dat hetzelfde als zes maanden therapie.
Oké, ik ga al.
Waarom deed je dat?
Weet ik veel?
Luister...
Ellie denkt dat je iets dwars zit.
En ik zei haar... - Eigenlijk...
denk is dat ik binnenkort moet vertrekken.
Goed, dan zeg ik haar wel dat alles oké is. Niets aan het handje.
Wie houden we voor de gek? Ik verlies mijn scherpte.
Ik ben niet in de wieg gelegd voor kinderjuf.
Waar heb je het over? - Een familie...
dat is iets groots. En ik ben blij voor je, maar...
dat is jouw leven, niet het mijne.
Dus je wilt niets met mijn kind te maken hebben?
Nee, daar gaat het niet om. Je vat het verkeerd op.
Ga maar weg, zoek je eigen avontuur maar. Avonturenmeneer.
Laat mijn saaie huiselijke leven je vooral niet in de weg staan.
Is het niet Ellie, wiens hormonen in de war zouden moeten zijn?
Manny, wacht. Er hoeft toch niemand weg?
En? - Daarom praten kerels niet met kerels.
Wat is er gebeurd? - Diego gaat weg.
Dit wordt de beste tijd van ons leven. We krijgen een baby.
Nee, Sid, zij krijgen een baby.
Jawel, maar wij zijn een groep.
Een familie.
Luister, dingen veranderen. Manny heeft nu andere prioriteiten.
Zie het toch in, Sid. Het was geweldig allemaal, maar...
nu is het tijd verder te gaan met ons leven.
Dus we zijn maar met zijn tweeën?
Nee, Sid. Niet wij tweeën.
Gaan Chrash en Eddie dan met ons mee?
Alleen Crash dan?
Eddie dan?
Tot ziens, Sid.
Blijf rustig, vooral rustig. Ik ben goed in vrienden maken.
Ik vorm mijn eigen groep. Dat ga ik doen.
Hé, vriendjes. Wat gebeurt er?
Gelukkig heb ik nog steeds mijn uiterlijk.
Dat is lekker.
Is er iemand? Iemand?
Zielenpootjes. Ik weet wat het is om alleen te laten geworden.
Maak je geen zorgen. Jullie zijn niet meer alleen.
Blijf. Let jij op je broer, mammie komt zo terug.
Mammie komt er aan, schat.
Hebbes.
Wat had ik nou gezegd?
Dank je wel.
Jij, stink ei. Ik kreeg bijna een hartaanval.
Het spijt me schatje. Ik hou ook zoveel van je.
Nu wil ik je voorstellen aan je oom Manny en je tante Ellie.
Dit zijn Ei-bert, Schil en Geeltje.
Waar je ook mee bezig bent, dit is geen goed idee.
Zachtjes, mijn kinderen horen je.
Het zijn jouw kinderen niet, Sid. Breng ze terug.
Je bent niet in de wieg gelegd voor ouder. - Waarom niet?
Punt één: Iemands eieren stelen.
Punt twee: één ervan was bijna een omelet.
Sid, iemand is vast vreselijk ongerust en zoekt die eieren.
Nee, ze lagen onder de grond in het ijs.
Als ik er niet geweest was dan...
waren het nu ei-spegels.
Sid, ik weet wat je doormaakt.
Op een dag zul je ook een familie hebben.
Je zult een leuk meisje ontmoeten die niet veeleisend is.
Die geen andere keus heeft. Die niet kan ruiken.
Wat Manny bedoelt is... - Ik snap het, ik breng ze terug.
Jullie hebben je eigen familie en ik ben beter af alleen.
Helemaal alleen.
Een grote klomp eenzaamheid.
In het ijs.
Voor eeuwig.
Een alleenstaande eenzame eenling.
Dat is een boel eenzaamheid.
Dat bedoel ik. - Sid, wacht.
Nee, het is al goed. Hij komt er wel bovenop.
Dat is één van de voordelen van het Sid zijn.
Waarom zou ik jullie terug brengen?
Ik ben dol op kinderen.
Ik ben verantwoordelijk, liefdevol, verzorgend.
Wat vinden jullie ervan?
Ik wist wel dat jullie het ermee eens waren.
Niet huilen.
Ik zoek wel een droog plekje.
Wacht, ik zal jullie even afdrogen.
Ik weet het niet meer. Ouder zijn is een hoop werk.
Misschien ben er nog niet aan toe.
Ik ben een mammie.
Hier is mammie.
Hier ben ik.
Hé, niet bijten.
Het spijt me. Het is al goed, niet huilen.
Waarom huilen jullie zo? Hebben jullie honger?
Misschien hebben jullie honger.
Ik weet iets.
Dag lief koetje. Een schattig diertje dat mij melk geeft.
Ik dacht dat je een vrouwtje was.
Het spijt me, maar jullie mogen niet naar binnen.
Manny zegt dat het alleen voor kinderen is.
Wacht eens, jullie zijn kinderen.
Niets stuk maken hoor.
Hij zegt dat de speeltuin open is.
Nee, niet doen. Niet voor iedereen.
Nee, nee, niet aankomen.
Wat zijn dat?
Lief zijn, hè? - Mam, ze wil niet samen spelen.
Doe je er nog iets aan? - Hoezo? Mijn kind had het als eerste.
Niet waar. - Welles.
Liegbeest dat je er bent.
Wat is er met je?
Ik ben een alleenstaande moeder met drie kinderen.
Ik kan wel een beetje begrip gebruiken.
Ai, dat is jammer.
Hou vol, kleine Johnny. - Dat gaat niet lukken.
Ei-Bert zegt dat kinderen mogen eten wat ze maar willen.
Vind je dat ik dikke enkels heb? - Enkels?
Welke enkels?
Ronald, waar kom jij vandaan?
Oké, uitspugen nu.
Als jij kleine Johnny niet uitspuugt gaan we gelijk uit de speeltuin weg.
één...
twee... Laat ik geen drie hoeven te zeggen.
Voor elkaar. Een brok gezondheid.
Dat is kleine Johnny niet. - Beter dan niets.
Kom op. Boer hem op.
Kleine Johnny.
Wacht, niet doen.
Het spijt me echt.
Deze plek is een puinhoop. - En wij hebben het niet gedaan.
We raken onze behendigheid kwijt.
Het belangrijkste is dat er niemand gewond is.
Behalve die dan. En die drie.
En haar.
Ik zei toch dat je ze terug moest brengen, maar jij hebt ze gehouden.
Kijk nu wat ze aangericht hebben.
Oké, we hadden wat discipline probleempjes.
Kinderen opeten is geen discipline probleempje.
Maar hij heeft ze uitgespuugd.
Nou, dat is super. Geef hem een lintje.
Kind van de week.
Ze horen hier niet, Sid. Wat het ook zijn...
waar je ze ook gevonden hebt, breng ze terug.
Manny, ik doe mijn kinderen niet weg.
Aardbeving.
Niets aan de hand, mammie is er.
Aardbeving alarm?
Ik dacht dat deze gasten uitgestorven waren.
Nou, dat is dan wel een kwaad fossiel.
Niemand verroert een vin.
Nee, alsjeblieft niet huilen.
Vier kleine kleutertjes...
die zaten op een...
Sid, laat ze bij haar. Ze is hun moeder.
Hoe weet ik dat ze hun moeder is?
Wat wil je dan? Een geboorteakte?
Het is een dinosaurus.
Het kostte mij bloed, zweet en tranen om ze op te voeden.
Wel een hele dag. Geef ze terug, idioot.
Luister. Dit zijn mijn kinderen.
Je zult eerst mij moeten pakken om ze te krijen.
Vlucht.
Heb je niets beters te doen?
Sid moet daar beneden zijn.
Wel, hij is dood. - Echt jammer.
Hij zal gemist worden.
Niet zo snel.
Oké, Ellie, hier trek ik de grens.
Jij, Crash en Eddie gaan terug naar het dorp.
Ja, dat zal wel.
Ellie, jij hebt dat ding gezien. Dit wordt gevaarlijk.
Klets maar door. - Fantastisch.
Als we Sid gered hebben, vermoord ik hem.
Dames eerst. - Leeftijd gaat voor schoonheid.
Zonder pijn geen winst. - Welke pijn?
Oh nee, nee. Niet fijn, helemaal niet fijn.
Ellie, wacht.
Luister, als je iets voelt...
zelfs als het niets is...
dan moet je het zeggen en dan gaan we hier gelijk weg.
Oké. - We moeten een woord afspreken.
Iets wat aangeeft dat de baby komt.
Wat dacht je van... Au, de baby komt.
Is dat goed? - Te lang.
We moeten iets korts en krachtigs hebben. Zoals...
Perzik. - Perzik?
Ik ben dol op perziken.
Ze zijn zoet, rond, wollig.
Net zoals jij. - Jij vindt dat ik rond ben?
Rond is goed. Rond is...
sexy.
Bij elkaar blijven.
Dromen jullie hetzelfde als ik?
Zelfs wonen boven een hele wereld...
en we wisten het niet eens.
Rennen. - Opschieten.
Diego, wat doe jij hier? - Een uitstapje.
Ik zoek Sid. Net zoals jij.
Wat ben jij ineens nobel. - Nu even niet jongens.
We hebben alle hulp nodig.
Laat maar.
Hier jochie, hier.
Braaf, braaf.
Ben je gek geworden? Daar schieten we niets mee op.
Het is deze dinosaurus, of die daar.
Kom mietjes, let op hoe het gaat.
Doe dat nooit weer.
Ik voel me zo...
nietig. - Hoe dacht je dat ik me voelde?
Man, je bent geweldig. Je bent de broer die ik nooit heb gehad.
Ik ook niet.
Mogen we hem houden?
Ik ben Buck.
Afkorting van Buckminster.
Verlenging van Bu.
Een beetje bot.
Wat doen jullie hier?
Onze vriend is meegenomen door een dinosaurus.
Hij is dood.
Welkom in mijn wereld. Ga nu maar naar huis.
Hop hop. - Niet zonder Sid.
Wacht Ellie. Misschien heeft die achterlijke gladiool wel gelijk.
Kan wel zijn, maar we zijn al tot hier gekomen en we zullen hem vinden.
Ik zie sporen.
Kom op.
Als je daar binnen gaat zul jij je vriend vinden.
In het dodenrijk.
Hoe weet je dat, groot wijs wezeltype?
Mammie dinosaurus droeg drie baby's en...
en een slap groen iets.
Ja, wij zijn vrienden van dat slap groen ding.
Heb je dat allemaal uit die sporen gelezen?
Nee, niet echt. Ik zag ze eerder al voorbij komen.
Ze ging naar Lavafalls.
Daar zorgen ze voor de pasgeborenen.
Om daar te komen moet je door de oorsprong van alle ellende...
door de vallei des doods...
naar de vlakten van wauw.
Oké, sterkte met je seniele aftakeling.
Kunnen we nu gaan?
Denk je dat dit een tropisch uitstapje is?
Je kunt jouw maat niet beschermen, maat.
Wat ga je met die stomme taakjes doen...
als je het beest tegen komt?
Ik noem hem...
Rudy.
Mooi, ik dacht al dat het iets indrukwekkends was, zoals Sheldon, of Tim.
Wacht, wil je zeggen dat er nog iets groters is dan mammie dinosaurus?
Hij heeft mij dit gegeven.
Heb jij die ooglap van hem gekregen? - Gratis?
Wat gaaf.
Misschien wil hij ons er ook wel een geven.
Welkom in mijn wereld.
Laat alle hoop maar varen. Hij die daar naar binnen gaat...
Oké, we snappen het.
Hel en verdoemenis...
Het klinkt als een en al ellende.
Wacht. - Wat is er?
Perzik?
Nee, ik krijg een raar gevoel.
Je hebt honger. Lage bloedspiegel.
Daar is wat fruit.
Nee, Manny. - Dat zou ik niet doen als ik jou was.
Dit is niet echt jouw terrein.
Ja hoor, ik ben echt bang voor een mooie bloem.
Dit zag je niet aankomen, hè?
Voor de goede orde, het is jouw schuld.
Stop met het opeten van onze vrienden, plant.
Nu is het genoeg. Ik trek hem met wortel en al uit de grond.
Niet doen, of hij houdt je voor eeuwig vast.
Oké, zwangertje, krijg maar geen knoop in je buik.
Ik heb ze eruit voor dat ze verteerd zijn.
Verteerd?
Binnen drie minuten zijn er alleen nog maar botten over.
Misschien vijf voor die dikke. - Ik ben niet dik.
Ik krijg de kriebels. - Zeg dat niet al je tegen mij aangedrukt staat.
Niet die kriebels.
Ik voel het ook.
Help, laat iemand ons helpen.
Schiet op. - Het is tijd voor...
Buckman.
Wie is er nu dik?
Toeristen.
Uitgekotst door een plant. - Te gek.
Zeg iets.
Bedankt voor het redden.
Wil je ons helpen het slappe groene ding te vinden?
Dat hoeft echt niet. - Wel waar.
Goed dan, ik help jullie.
Maar ik heb regels. Regel nummer één...
Altijd naar Buck luisteren.
Regel nummer twee... Blijf in het midden van het pad.
Regel nummer drie...
Hij die winden laat, loopt achteraan.
Kom mee dan. Hup hup.
We moeten ons na laten kijken.
Dat is regel nummer vier.
Laten we nu jullie vriend gaan zoeken.
Alles is goed, maak je geen zorgen. Alles komt goed.
Slaap kindje, slaa...
Nee, ik ben te jong om opgegeten te worden.
Mooie neusgaten en dat zeg ik niet tegen iedereen.
Luister Dien, dit wordt ingewikkeld. Misschien kunnen we er iets op vinden.
Ik weet iets om dit op te lossen. Wil je ze vrijdags hebben?
De weekenden dan?
Niets aan de hand. Mammie heeft niets.
Als je mij opeet komt dat niet goed over.
Eén nul voor de gup.
En die uitslag staat vast.
Denk jij dat het beest Sid zal vinden? - Of belangrijker nog...
ons? - Rudy?
Maken jullie een grapje? Hij is onverzadigbaar.
Hij weet alles, ziet alles. Eet alles.
Ja, dus.
Hé, ga van mijn grasveld. En snel een beetje.
Ik ken hem nog van toen hij een rups was. Voordat hij uitkwam.
Dus jij leeft hier volgens je eigen wetten? Helemaal alleen.
Geen verantwoordelijkheden. - Geen enkele.
Ongelofelijk. Geen afhankelijkheid, geen grenzen.
Het beste leven wat een vrijgezel kan krijgen.
Hoorde je dat? Ik mag deze plek wel.
Hallo?
Nee, ik kan niet vrijuit praten.
Ik probeer een dode gup te redden.
Nee, ze volgen mij.
Helemaal niet, ze denken dat ik juist gek ben.
We gaan nu de kloof des doods in. Heb ik geen verbinding meer.
Ja, ik hou ook van jou. Dag.
Oké, volg mij.
Zo ben jij ook na drie weken.
Waarom noemen ze dit de kloof des doods?
We hebben grote stinkende gleuf geprobeerd...
maar daar moest iedereen om giechelen.
En nu dan?
Mevrouw.
Ho, dat gaat ze niet doen.
Regel nummer één?
Kom op, mammoet. Jij zou een goed geheugen moeten hebben.
Altijd naar Buck luisteren.
Goed, naar voren kijken, rechte rug...
en oh ja, adem de giftige dampen in en je gaat waarschijnlijk dood.
Giftige dampen? - Gewoon weer een dagje paradijs.
Wacht.
Van onderen.
Ellie, is alles goed?
Dit moet je doen. - Oké, iedereen in de rij.
Kan niet makkelijker.
Geen paniek. Gewoon wat technische probleempjes.
Adem inhouden, jongens.
Ik houd het niet meer. - Hij heeft het ingeademd.
En nu ik.
Hé, we zijn niet dood. - Je klinkt belachelijk.
Ik? Moet jij jezelf eens horen.
Oké, van je één, twee...
Stille nacht, heilige nacht...
Zijn jullie gek geworden?
Het is niet giftig.
Het is zo grappig.
Houd op met lachen. Jullie allemaal.
Ophouden met lachen? Jullie allemaal?
Wat is regel nummer één?
Ze lachen alleen maar, wat is daar mis mee?
Hij is lachend dood gegaan.
Hou op met lachen. - Het is helemaal niet grappig.
We proberen Sid te redden en nu gaan we allemaal dood.
Ik mag Sid zelfs niet. - Die sterft, wat een idioot.
Bedankt dat je mij hierbij betrokken hebt. Ik heb in jaren niet zo'n lol gehad.
Jij bedankt dat je ons in de steek gelaten hebt. Dat was geweldig.
Hou daar mee op.
Snappen jullie het dan niet. We gaan allemaal dood.
Ik moet ook alles doen.
Ik heb in mijn bed geplast.
Geen probleem, soms plas ik in jouw bed.
Ik weet niet wat je allemaal gehoord hebt.
Nou, ik heb alles gehoord.
Dus.
Heb jij in mijn bed geplast? - Ach, ik zei maar wat.
We moeten gaan. - Vergeten we niets iets?
Rudy, Rudy.
Wat ben ik eenzaam.
Alsjeblieft jongens. Happie, happie.
Wat? Eten jullie je groenten niet?
Hoe worden jullie dan ooit grote, sterke dinosaurussen?
Nee, niets daarvan. Ik heb ze vegetarisch opgevoed.
Het is een gezonder manier van leven.
Kijk naar mij, ik heb de glanzende vacht van een jonge god.
Sorry hoor.
Ik probeer een gesprek te hebben.
Nee, dat is niets voor ons jongens.
Veel te veel veren, vlees en...
levend.
Nee, wij eten geen levende dieren. Punt uit.
Vlieg...
klein niet vliegend vogeltje.
Mijn dag niet.
Hé, waar ga jij naartoe?
Los jij zo je conflicten op?
Geen wonder dat je geen kerel hebt.
Kom op, sta ik hier tegen mijzelf te praten?
Ik zeg dat ze vegetarisch eten en jij zegt "Grrr".
Ik vraag of we erover kunnen praten, jij zegt "Grrr".
Dat noem ik geen communicatie.
Zie je wel. Dat is jouw antwoord op alles.
Waar ben jij bang voor? Je bent het grootste ding op aarde.
Ja, toch?
Ze gaan dit niet overleven. Levensgevaarlijk overdag.
Iedereen weet dat toch?
En bovendien is hun gids een gek.
Bedoel je Buck? Die is idioot.
Helemaal niet. - Compleet geschift.
En zijn voeten stinken.
Houd je kop. - Houd zelf je kop.
Jij rotzak. Ik heb je.
Hij is zijn eigen voet aan het wurgen.
Moeten we niet verder gaan?
Wat? En Rudy een avondsnack geven? Dat dacht ik niet.
Deze meid heeft gelijk. Even rustig aan mammoeten, we kamperen hier.
Wie heeft er honger?
Ik. - Jij hebt geen calorieën nodig.
Daar stond ik dan...
met mijn rug tegen de muur.
Geen weg naar buiten.
Als vastgenageld.
Oog in oog met het grote witte beest.
Werd je gedood? - Helaas wel, maar...
ik overleefde het.
Nog nooit had ik mij zo springlevend gevoeld, als zo dicht bij de dood.
Vlak voor dat Rudy mij kon doorslikken...
klemde ik mij vast aan dat grote gore ding achter in zijn keel.
Ik hield goed vast en slingerde van voor naar achter.
Van achter naar voren.
Naar voren.
Tot ik eindelijk los liet...
en ik vloog recht uit zijn bek.
Ik mag die dag dan wel een oog verloren hebben...
maar ik heb dit.
De tand van Rudy.
Het is een oud gezegde. Een oog voor een tand...
Een neus voor een kin, een kont voor een...
In ieder geval een oud gezegde, maar niet echt een goede.
Jij bent superwezel. - Ultrawezel.
Dieselwezel.
Het is gewoon zo.
laat ik vertellen over de keer dat ik een scherpe schelp gebruikte om...
een T-rex te veranderen in een T-rekje. - Ja, meester.
Genoeg sprookjes voor vanavond.
Kom Ellie, je moet nu rusten.
Wat een lol. - Gaan jullie maar de oogjes dicht doen.
Ik houd de wacht wel. - Maak je geen zorgen, wij hebben dit.
De nacht is van de opossums.
Ja, de nacht is van ons, schat.
Welterusten, Rudy.
Wacht, en ik dan?
Slaap lekker, kinderen.
We hebben morgen een drukke dag. Smeden, jagen.
Ik mis mijn vrienden. Niemand mist mij.
Je bent een watje, weet je dat?
Wat gebeurt er? Ben je oké?
Het spijt me, ik wilde goed voor je zorgen...
en nu ben op de gevaarlijkste plek ter wereld.
Dit is jouw schuld niet. Het is groter dan wij twee.
We moeten Sid redden.
Ja, maar al ik een betere vriend was geweest...
zouden we hier niet zijn. - Een betere vriend?
Houd je mij voor de gek?
Je riskeert je leven, je vrouw en je baby, om je maat te redden.
Niet de beste echtgenoot of vader, maar...
een verdomd goede vriend.
Iedereen halt houden.
Ik ruik iets.
Het ruikt naar de afgevallen kont van een das...
en waarop toen door een stel stinkdieren werd gepiest.
Dat is Sid. - Mammoeten...
we hebben de plek van een misdaad.
Zie de vacht...
half opgegeten karkas...
boomstronk... O nee, broccoli.
Dit is wat ik denk dat er gebeurde.
Dinosaurus valt Sid aan. Sid vecht terug met een stronk broccoli...
en maakt van de dinosaurus...
een plantje. - Ben je wel goed wijs?
Sid is niet gewelddadig of gecoördineerd.
Ja, en waar is de dinosaurus?
Oké, daar zit wat in.
Versie twee.
Sid eet een broccoli.
Dinosaurus eet Sid Dinosaurus stapt op de broccoli.
en laat broccoli achter als...
een plantje. - Buck, wanneer precies ben je gek geworden?
Drie maanden geleden. - Ik werd op een morgen wakker...
en bleek getrouwd met een dennenappel.
Een lelijke dennenappel.
Maar ik hield van haar.
Volgens mij heb je iets over het hoofd gezien.
Misschien is je vriend nog wel in leven...
maar niet lang meer.
Rudy nadert.
Jullie zien het, de platen van Wauw.
Of wat er van over is.
Achter elkaar allemaal. We gaan er langs.
Wat is dat geluid? - Dat is de wind.
Die spreekt tegen ons.
Wat zegt hij? - Geen idee...
ik spreek geen winds.
Het gaat goed. Maak je over mij geen zorgen.
Ga naar de zijkant.
Ellie, waar ben je? - Het is oké, ik ben hier boven.
Houd vol Ellie. We komen er aan.
Wacht, rustig aan.
Houd vol.
Die gasten worden snel.
Het is hier helemaal zo raar nog niet.
Mooi weer, aardige buren.
Hallo, buurman.
Zo'n dinosaurus heb ik nog nooit gehoord.
Dat is Sid. - We moeten snel zijn.
Dennenappel. - Dennenappel?
Ze krijgt honger. Sinaasappel, grapefruit.
Nectarine? - Ze bestelt een vruchtencocktail.
Kom op nou. Denk na.
Perzik.
Perzik?
De baby. Wat nu?
Dit, niet goed.
De baby komt. Horen jullie dat?
Ik heb het me wel eens voorgesteld maar... - Kan ze niet proberen het binnen te houden?
Kan iemand hem een mep geven?
Bij deze gebeurd.
Blijf daar, we komen. - We moeten maar één doen.
Opossums, jullie gaan met mij mee.
Manny, jij zorgt voor Ellie tot wij terug zijn.
Wat, je kunt nu niet weg gaan. Ze is van het pad af.
Een regel nummer twee dan? - Regel vijf zegt...
dat je regel twee kan negeren, als er vrouw bij betrokken is.
Of mogelijk een Pekinees.
Weet je, ik verin steeds nieuwe regels. - Ja maar ze is...
Je moet...
Het is wel goed.
Ik houd de achterkant in de gaten.
Dat is pas taal. Kom, maten.
En zorg voor onze zus, hoor je. - Geen druk.
Wat is dat nou? Ik dek de achterkant?
Wij dekken tenminste de voorkant. Daar gebeuren de leuke dingen. Toch?
We moeten gaan.
Oef, oké, het is goed.
Het is in orde, papa komt eraan.
Ik moet zeggen lieverd, je hebt wel een timing.
Ga weg, ga weg.
Plettingsgevaar.
Maak je geen zorgen, het is maar lava.
Jongens, zijn jullie klaar voor avontuur?
Voor gevaar?
Voor de dood? - Kunt de vraag herhalen?
Heb wel eerder op zo'n ding gevlogen?
Nee, dit is de eerste keer, eigenlijk.
Daar is ze.
Ik moet naar haar toe. - Luister.
Ik zal Ellie beschermen - Jij houdt die gasten tegen.
Manny, als ze haar bereiken is het te laat. Je moet me vertouwen.
Oké, we doen het.
Mijn poten staan in vuur. In vuur.
Ik moet op mijn tenen lopen.
Excuseer, danseresje.
Ik lig hier te bevallen.
Gaat het wel?
Of het gaat? Heb je enig idee wat bevallen is?
Nee, niet echt, maar Manny komt eraan.
Diego, ik ben bang, mag ik je poot vasthouden?
Ja, natuurlijk.
Ga mee met de pijn.
Het is gewoon een wee. - Nee.
Hé, Buck daar is hij. - Roger.
Nee, Sid. - Dat weet ik. Roger.
Ik hoop dat we eerst Sid ophalen en daarna pas Roger.
Laat maar zitten.
We vallen, oh nee. - Wacht Sid is die andere kant op.
Vertel hem dat maar.
Kom maar op, jij met die kippenkop.
Maak je maar geen zorgen, je doet het prima.
Het gaat geweldig.
Excuseer me even.
Gewoon blijven ademen.
Gewoon ademen, dat is het belangrijkste.
Grijp de munitie.
Doel op drie uur. Vuur.
Dit is geweldig.
Lijn me op.
Hasta la vista, vogeltje.
We gaan onze maat halen.
We verliezen hoogte.
Houd vast.
Mond op mond beademing.
Oké, dat is de aanpak.
Ik houd van je, broertje. - Dat weet ik wel.
Wakker worden. Kom op.
We storten neer.
Dit is het einde van Sid, de luiaard.
Nee, Sid, ik ben het. - En ik, en ik.
En ik.
Ik wil geen paniek zaaien, maar wie vliegt dit ding?
Oeps.
Wacht, wacht, mijn kinderen.
Ik wil ze gedag zeggen.
Je kunt het, persen, persen.
Ik kan het niet. - Nog één keer hard persen.
Je weet niet wat ik doormaak.
Vergeet dat ik dat gezegd heb. Laten we samen afleveren.
Ik vond jullie leuker toen jullie nog uitgestorven waren.
Ik word duizelig.
Kom op, kerel. Ik denk dat we er bijna zijn.
Ze is perfect.
Ik vind dat we haar Ellie moeten noemen.
Kleine Ellie. - Ik heb een betere naam.
Perzik. - Perzik?
Waarom niet? Ze is zacht en rond...
en bedekt met haartjes.
Een mooie naam.
Dat zag ik wel, stoere jongen.
Nee, die laatste dino heeft met zijn klauw mijn oog opengehaald en...
nee, je hebt gelijk. Ik ben niet van steen.
Binnenkomend.
Het is Sid.
Het is een jongen. - Dat is zijn staart.
Het is een meisje.
Dag liefje, hallo.
Oh, wat ben jij mooi. Echt waar.
Ze lijkt precies op haar moeder.
Gelukkig maar.
Ik wil je niet beledigen, jij bent mooi van binnen.
Fijn dat je weer terug bent, Sid.
Nooit gedacht dat ik dit zou zeggen, maar ik heb je gemist jochie.
Ik wilde dat mijn kinderen nu hier waren.
Jullie hadden vriendjes kunnen zijn.
Ik had mijzelf beloofd niet te zullen huilen.
Heb ik ook niet.
Ik was vergeten hoe het was om deel van een familie te zijn.
En jij dan? Ooit gedacht aan kinderen krijgen?
Oké, mammoeten. Ik breng jullie naar huis.
Hier is het mammoeten. Hier zijn jullie begonnen.
Dit was leuk.
We kunnen het vaker doen.
Dat weet ik nog niet.
Ja, ik heb dat doodsverlangen, natuurlijk.
Oké, De Buck stopt hier.
We hadden het niet zonder jou gered.
Dat is duidelijk. Maar leuk te horen.
We zijn niet alleen, nietwaar?
Vlucht.
Hier moet je zijn, kolossaal fossiel.
Zoek je iets?
Waarom kom je het niet halen?
Ga naar de grot.
Blijf bij de baby. - Wij redden ons wel, ga maar.
Af.
Buck, zegt de wezel.
Hup, hup, kom op.
Vangen.
Door het gaatje, over het dal, dan nog een lusje.
Volgende keer meer geluk, neuzenmans.
Dit houdt hem niet lang. Ga naar huis.
Ik kom eraan.
Goed zo, Mamzilla.
Kom hier, kinderen.
Laat ik jullie vertellen, jullie weten nu waar jullie thuis is.
En ik weet zeker dat jullie opgroeien tot grote angstaanjagende dinosaurussen.
Net als jullie moeder.
Zorg goed voor onze kinderen.
Je was een goede ouder, Sid. - Dank je.
Kan ik bij jou babysitten? - Vergeet het maar.
Kom nou, ik ben heel goedkoop. - Ik zal er over denken.
Zal nooit gebeuren.
Hij is weg. Wat moet ik nu doen?
Simpel, ga met ons mee.
Je bedoelt, daarheen?
Ik heb nooit aan teruggaan gedacht.
Ik ben hier al zo lang dat het mijn thuis is.
Ik weet niet of ik daar nog wel pas.
Kijk naar ons. Lijken wij op een normale groep?
Dag, grote jongen.
Dit is onze rij, kom mee Perzik.
Hij leeft nog.
Ik, ik moet...
Trouwens, deze wereld moet gewoon benden blijven.
Zorg voor ze, tijger.
Altijd naar Buck luisteren.
Iedereen in orde?
Waar is Buck?
Maak je geen zorgen.
Hij is waar hij wil zijn.
Gaat het goed met hem? - Maak je een grapje?
Niemand kan die wezel dood krijgen. - Rudy, maak ik me zorgen over.
Ik weet dat dat baby, gezinnetje gedoe niets voor jou is, maar...
wat je ook besluit te doen. - Ik ga niet weg.
Een leven vol avontuur is precies hier.
Maar ik heb hier een hele speech.
Ik heb er hard aan gewerkt.
Hoe kan ik je laten zien dat ik steek en gevoelig ben?
Edel en zorgzaam?
Dank je.
Wat groeien ze snel, hè?
Ja, kijk naar mijn kinderen.
Het lijkt of ze de ene dag geboren worden en de volgende dag weer weg.
Dat was ook zo, Sid.
Het was een hoop werk.
Zo is het, lieverd, welkom in de ijstijd.